مه اطلاعات در هنگام شیوع همه گیر


اصل منافع عمومی پیش فرض صحت و اطمینان اطلاعات است. با این حال ، به ویژه در اکوسیستم رسانه های جدید ، مصرف کنندگان نیز محتوا تولید می کنند و آن را به سرعت انجام می دهند ، که تأیید صحت و اطمینان اطلاعات را دشوار می کند ، ورود به چرخه تولید-مصرف سریعتر از سرعت مصرف محتوای رسانه های سنتی است. در این فرایند که توسط JanVanDijk “بارگذاری اطلاعات” (1999 ، 2006) نامیده می شود[i]، محتوایی که با سرعت یک کلیک در مقابل ما در جریان فضای مجازی عبور کرده و پخش می شود ، ابری مه آلود از اطلاعات واجد شرایط ایجاد می کند.

افزایش ناگهانی اخبار ، به عنوان مثال در مورد بحران های مختلف اجتماعی ، از جمله بیماری های همه گیر مربوط به سلامت انسان ، ممکن است نشانگر بدتر شدن این مشکلات اجتماعی باشد. بنابراین ، محتوای رسانه ای نیز به “بار اطلاعاتی” تبدیل می شود. از آن لحظه به نظر می رسید که پوشش اخبار در مورد این موضوع در موج بزرگی فوران می کند و بر صفحه اول تسلط پیدا می کند و گاهی باعث ترس یا حتی وحشت مخاطبان می شود. چنین موجی از اخبار می تواند ترس و اضطراب را در میان افراد درگیر پس از بحران به این روش یا روش دیگر تحریک کند. مردم تمایل دارند توضیحات ارائه شده توسط رسانه ها را بپذیرند و آنها را در تاریخچه شکایات بهداشتی خود ادغام کنند.

اصطلاح بار کاری رسانه ای (آموزنده) در اینجا برای توصیف امواج خبری استفاده می شود که پویایی آنها را نشان می دهد و ترکیبی انفجاری از واقعیت ها ، گفته ها و افکار را ایجاد می کند که کنجکاوی ، عصبانیت یا حتی گاهی وحشت را برمی انگیزد. این اغلب منجر به تحریف پوشش ، گزارش بیش از حد تصادفات و تورم پدیده تازه کشف شده می شود. در طول بار رسانه ای (سر و صدای رسانه ها) ، اخبار بیشتری در مورد موضوع با گزارش حوادث قابل مقایسه ، تفسیر مجدد حوادث گذشته ، کاوش در پس زمینه ، (ارزیابی اخلاقی یا عقیدتی) وقایع و عملکردها و توجه به واکنش های عمومی تولید می شود. ناشی از موج قبلی اخبار. روزنامه نگاران به دنبال تأیید هستند و تمرکز دارند روی تمام وقایع و گزاره های ارائه دهنده آن تمرکز کنند.

از طرف دیگر ، رسانه ها در مواقع بحرانی نیز نقش مثبتی دارند: رسانه ها می توانند از طریق اطلاعات ، آموزش یا ارتباط با مردم تأثیر مفیدی بر جامعه داشته باشند. به نظر می رسد وقتی رسانه ها و متخصصان بهداشت عمومی با هم همکاری نزدیك داشته و با اطلاع رسانی دقیق و عمومی به مردم اطلاع می دهند ، می توان به اثرات مفیدی دست یافت و رفاه جامعه بحران بهبود یافت.

مه اطلاعات در شبکه های اجتماعی

ما قبلاً می دانیم که الگوریتم های همه سیستم عامل های رسانه های اجتماعی ما را در دوربین های اکو و فیلترهای حباب قرار داده است ، سپس می توان درک کرد که توانایی مواجهه با محتوا ، علاوه بر اطلاعاتی که در جریان محتوای ما با آنها روبرو هستیم ، به همان اندازه محدود است به طور اساسی شیوه زندگی ما را تغییر می دهد. همانطور که Slavko Splichal متذکر می شود ، “فیلترهای خبری الگوریتمی که مطابق با ترجیحات کاربر محتوا را فیلتر می کنند ، کاربران را از افکار متمایزی که با افکار ذهنی آنها مغایرت دارد جدا می کنند ، یک بوم شناسی خبرآنلاین ایجاد می کنند که آنها را در بالن های فیلتر – یا اتاق های بوم گردی قفل می کند.” با کسانی که مثل هم فکر می کنند. بنابراین ، از یک طرف ، اطلاعات فراوانی در سیستم عامل های رسانه های اجتماعی وجود دارد و از طرف دیگر ، منظور ما این است که ما فاقد اطلاعات واجد شرایط ، قابل اعتماد و دقیق هستیم.

پس از گزارش سازمان بهداشت جهانی در مورد ویروس کرونا ، ایجاد محتوای فاش شده از کاربران شده است که شامل بسیاری از اطلاعات غلط ، نظریه وحشت و تئوری های توطئه است. با این وجود ، با چنین جریان گسترده ای از اطلاعات ، اشتراک “منافع عمومی” یک منبع معتبر در مورد این موضوع منسوخ شده یا در جریان جریان اطلاعات از بین رفته است.

وقتی اطلاعات را با برچسب خاصی توزیع می کنیم (به عنوان مثال # Covid19) ، با کلیک بر روی جریان “تسریع شده” مانند روح قرن بیست و یکم ، با یک کلیک دیگر محتوا را توزیع می کنیم. در طی این ضرب محتوا ، به جای ارائه اطلاعات دقیق و قابل اعتماد ، اطلاعاتی منتشر می شود که جالب ، سرگرم کننده و حتی سرگرم کننده و نادرست است. دیوید شنک[ii] (1997) این پدیده ها را به سادگی “داده های دود” می نامند. او استدلال می کند که ارائه اطلاعات ما آنقدر آلوده به داده های بی فایده و زائد است که اطلاعات دیگر ارزشمند و توانمند نیستند ، اما بسیار غنی هستند و ما را بی قدرت می کنند. شنک می گوید: “اطلاعات فراوان به جای اینکه کیفیت زندگی ما را بهبود بخشد ، در حال حاضر استرس ، گیجی و حتی ناآگاهی ایجاد کرده است.” برای جلوگیری از شیوع Covid-19 ، اطلاعات مشکوک با جلوه های بصری جذاب پخش می شود ، بنابراین دود اطلاعاتی برای … پدیده و تلاش زیادی برای به دست آوردن اطلاعات دقیق در آن دود لازم است.

هنگام جستجوی اطلاعات دقیق در برابر بحران جهانی ناشی از همه گیری در سیستم عامل های رسانه های اجتماعی ، چه باید بکنیم؟ به گفته محقق موتلو بینارک[iii]، منابع صحیح برای اطلاعات صحیح باید دنبال شود. به جای “صدای متخصص” که دور از دانش علمی موجود در رسانه ها است ، لازم است صفحاتی را که با منابع علمی صحبت می کنند ، صفحات موسسات جهانی و ملی را که بر اساس منافع عمومی تولید محتوا می کنند دنبال کنید. در این موارد ، تفکر انتقادی باید آزمایش شود زیرا هر محتوایی را درک می کنیم و به اشتراک می گذاریم ، مسئولیت تولید محتوای مربوط به همه گیر دقیق و واجد شرایط را تشخیص می دهیم. در غیر این صورت ، ما به اضافه بار اطلاعات و آلودگی آن کمک خواهیم کرد. با این حال ، در بحران های جهانی ، به ویژه در حوادثی که کل جهان را تحت تأثیر قرار می دهد ، باید یک بار دیگر در مورد کیفیت انتشارات خود که ذکر می کنیم یا منتشر می کنیم ، فکر کنیم. با این حال ، همانطور که مت پیرس ، خبرنگار لس آنجلس تایمز گفت ، “ما همه خبرنگار ویروس کرونا هستیم.”

سرنوشت خبر در طی همه گیر شدن

نیل پستالون ، نظریه پرداز ارتباطات[iv] در کتاب “ما از مرگ لذت می بریم” آمده است که مهم نیست که این رویداد چقدر “دردناک” باشد ، مردم پس از مدتی “خسته می شوند” و علاقه خود را نسبت به این رویداد از دست می دهند. به گفته پستچی ، بیشتر اخبار روزانه ما بی اثر هستند ، متشکل از اطلاعاتی است که به ما چیزی برای گفتگو می دهد ، اما نمی تواند منجر به اقدام معنی دار شود.

در این دوره ، با ماندن در خانه ، مردم مرتباً اخبار را از تلویزیون تماشا می کنند. همه گیری مردم مردم را بر آن داشته تا اخبار بیشتری بخوانند و برنامه های خبری را از تلویزیون تماشا کنند. به حدی که حتی در مکالمات تلفنی بین افراد ، اخبار بیشترین جا را اشغال می کند. همچنین تلاش شده است تا درک شود که در مناطق مختلف جهان در مورد بیماری همه گیر چه اتفاقی می افتد. تعداد افراد قربانی این ویروس که در رسانه های خبری مختلف منتشر شده است ، مردم را تحت تأثیر قرار داده است تا “حس دیجیتالی” (اگر بتوانیم آن را بدین ترتیب بنامیم) انسان ها ایجاد کنند. اگرچه افراد پس از کسالت در تلاشند تا از اخبار جدا شوند ، اما وضعیت جدی همه گیر همچنان آنها را به سمت آخرین اخبار سوق می دهد.

به گفته بیل کواچ و تیم روزنستیل[v] “هدف از روزنامه نگاری توسط فناوری تعیین نمی شود. “اصول و هدف روزنامه نگاری چیز اساسی دیگری را تعریف می کند: عملکرد اخبار در زندگی مردم.” در نتیجه ، بسیاری از مراکز تحقیقاتی ، روزنامه نگاران و سردبیران در سراسر جهان تلاش کرده اند تا پیشنهادهایی را ارائه دهند که چگونه می توان به طور مناسب از همه گیری گزارش داد تا دود مهیبی در بین مردم ایجاد نشود. پیشنهادهای اصلی عبارتند از: کاهش استفاده از عوامل تعیین کننده ذهنی در گزارش ، به عنوان مثال: بیماری های “کشنده”. برای جلوگیری از انتشار پیام اشتباه ، از عکس ها با دقت استفاده کنید. اقدامات پیشگیرانه را توضیح دهید این چیز می تواند داستان را کمتر ترسناک کند. بر گزارشگری تمرکز کنید ، نه تحلیل. مراقب ارقام منتشر شده باشید دقیق تر از همه ارقام نیست.

ما در عصر اطلاعات غلط بی سابقه و گسترده با بحران جهانی بهداشت روبرو هستیم – توصیه های خوب بهداشتی می تواند تفاوت بین مرگ و زندگی را ایجاد کند. در اوج همه گیری ، دسترسی به اطلاعات با کیفیت بعد از کار پزشکان و دانشمندان قرار گرفت.

——

[i]ون دیک ، ج. ، (2006).جامعه شبکه ای: جنبه های اجتماعی رسانه های جدید. Houten: انتشارات SAGE.

[ii] شنک ، دی. ، (1997). دود داده: زنده ماندن بیش از حد اطلاعات.HarperOne

[iii]Binark، M.، (2020) KüreselPandemiKriziAnındaEnformasyonYüklenmesiveEnformasyon Sisi. yenimedya.wordpress.com

[iv] Poschalion ، N. ، (1985). سرگرم کننده تا مرگ: گفتمان عمومی در عصر تجارت نمایش. نیویورک: کتابهای پنگوئن

[v] Kovach ، B. ، & Rosenstiel ، T. ، (2007). عناصر روزنامه نگاری: آنچه تازه واردان و عموم مردم باید انتظار داشته باشند. نیویورک: مطبوعات سه رودخانه.

چاپ دوستانه ، PDF و ایمیل

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *